سيد مهدى خسروى
51
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
بالنگ اترج اندازه اين گياه حدود 5 / 1 تا 2 متر است و در نواحى گرم و مرطوب يا معتدل و مرطوب مىرويد داراى برگهاى طويل و عريض است برگهاى آن سبز و خوشبو مىباشند گل آن سفيد و تمام اعضاء اين گياه مصرف طبى و درمانى دارند ميوه اين گياه بالنگ است در نواحى گرم زمين اين گياه در سال دو نوبت ميوه مىدهد . ميوه اين گياه تلخ است كه بصور مختلف تلخى آن گرفته مىشود پوست زرد آن داراى طبيعت گرم و خشك و گوشت يا پيهى كه در زير آن است در نوعى كه مغزش شيرين است سردتر مىباشد و برگ و شكوفه آن نيز گرم و خشك است . اين گياه داراى خاصيت ضد سم بوده و سم بعضى از جانوران از قبيل عقرب و مار را تا حدودى خنثى مىكند . اگر زالو در حلق كسى رفته باشد از آبى كه بالنگ در آن جوشيده شده غرغره كند زالو كنده شده و اخراج مىگردد . پوست زرد آن مقوى قلب و قواى فكرى و كبد و معده و احشاء بوده و دهان را خوشبو مىسازد و بهضم غذا كمك مىكند . اگر اين پوست را با شكرنى يا با عسل مربا بكنند مربائى مقوى و مفرّح خواهد شد و خاصيت ضد سمى هم دارا مىباشد . اما بايد از آن هر دفعه به مقدار كم خورده شود چون وقتى زياد خورده شود هضم آن دير انجام مىشود بعلاوه شدت حرارت آن براى افراد گرممزاج آزار دهنده است . اگر بالنگ خشك را در داخل لباس بگذارند از بيد يا مورزدگى آن جلوگيرى مىكند . اگر بالنگ را در روغن كنجد حل كرده و بگذارند روغن مدتى بماند روغن حاصل براى سياتيك و درد مفاصل و دردهاى عصبى و كمردرد و درد مثانه مفيد است كه هم به صورت خوراكى و هم